
دنیــــا...
باز آمــدی تــو بــر ســر راهم
آی عشــق می کنی دوبــاره گمراهم
دریــاب من جوانی را به ســر کردم
تنــها از دیــار خــود سفــر کــردم
دیــری است قــلب من از عــاشقی سیــر است
خستــه از صــدای زنجیــر است
خستــه از صــدای زنجیــر است
دریــاب اولیــن عشــق مــرا بــردی
دنیــا دم بــه دم مــرا تــو آزردی
دریــاب ســرنوشتم را بــه یــاد آور
دنیــا ســرگذشتم را نکــن بــاور
من غــریبی قصــه پــردازم
چــون غریقــی غــرقــه در رازم
گــم شــدم در غــربت دریا
بــی نشــان و بــی هــم آوازم
مــی روم شبــها بــه ســاحلها
تــا بیابــم خلــوت دل را
روی مــوج خستــه دریا
مــی نویســم اوج غمــها را
