بــه نام معمار عمارت قلب

خطوط را رها خواهم کرد

 
و همچنین شمارش اعداد را رها خواهم کرد

و از میان شکلهای هندسی محدود

به پهنه های حسی وسعت پناه خواهم برد

 
من عریانم عریانم عریانم

مثل سکوتهای میان کلام های محبت عریانم

و زخم های من همه از عشق است

از عشق عشق عشق

 
من این جزیره سرگردان را

از انقلاب اقیانوس

و انفجار کوه گذر داده ام

و تکه تکه شدن راز آن وجود متحدی بود

که از حقیرترین ذره هایش آفتاب به دنیا آمد

...

وقتی كه اعتماد من از ریسمان سست عدالت آویزان بود

دنیــــا...

باز آمــدی تــو بــر ســر راهم

آی عشــق می کنی دوبــاره گمراهم

دریــاب من جوانی را به ســر کردم

تنــها از دیــار خــود سفــر کــردم

دیــری است قــلب من از عــاشقی سیــر است

خستــه از صــدای زنجیــر است

خستــه از صــدای زنجیــر است

دریــاب اولیــن عشــق مــرا بــردی

دنیــا دم بــه دم مــرا تــو آزردی

دریــاب ســرنوشتم را بــه یــاد آور

دنیــا ســرگذشتم را نکــن بــاور

من غــریبی قصــه پــردازم

چــون غریقــی غــرقــه در رازم

گــم شــدم در غــربت دریا

بــی نشــان و بــی هــم آوازم

مــی روم شبــها بــه ســاحلها

تــا بیابــم خلــوت دل را

روی مــوج خستــه دریا

مــی نویســم اوج غمــها را

نــــــــه....

نه میشه باورت کنم نه میشه از تو رد بشم

نه میشه خوب من نه نمیشه

نه میشه با تو بد بشم

نه دل دارم که بشکنی نه جون دارم فدات کنم

نه پای موندن منی نه میتونم رهات کنم

نه میتونه تو خلوتش دلم صدا کنه تو رو

نه میتونم بگم بمون نه میتونم بگم برو

کجا برم که عطر تو نپیچه توی لحظه هام

قصمو از کجا بگم که پا نگیری تو صدام

چجوری از تو بگذرم

تویی که معنی منی

تویی که از منی اگر تیشه به ریشه میزنی

نه ساده ای نه خط خطی نه دشمنی نه همنفس

نه با تو جای موندنه نه مونده راه پیش و پس

نه میتونه تو خلوتش دلم صدا کنه تو رو

نه میتونم بگم بمون نه میتونم بگم برو

کجا برم که عطر تو نپیچه توی لحظه هام

قصمو از کجا بگم که پا نگیری تو صدام

نه میشه باورت کنم  نه میشه از تو رد بشم

نه میشه خوب من نه نمیشه

نه میشه با تو بد بشم

نه دل دارم که بشکنی نه جون دارم فدات کنم

نه پای موندن منی نه میتونم رهات کنم

نمیشه با تو باشم و اسیر دست غم نشم

فقط میخوام با خواستنت تا هستم از تو کم نشم