یاد من باش!

بی تو من اسیر دست آرزو های محالم!

 یاد من نبودی اما.من به یاد تو شکستم!

 غیر تو که دوری از من.دل به هیچ کسی نبستم!

 هم ترانه یاد من باش!

 بی بهانه یاد من باش!

 وقت بیداری مهتاب. عاشقانه یاد من باش!

 اگه باشی با نگاهت.میشه از حادثه رد شد!

 میشه تو آتیش عشقت.گر گرفتن و بلد شد!

 اگه دوری.اگه نیستی.نفس فریاد من باش!

 تا ابد تا ته دنیا.تا همیشه یاد من باش...

 

 

 

 

زندگی سه چیز است : اشکی که خشک می شود لبخندی که محو می شود یادی که می ماند و

 

فراموش نمی شود

 

غربت چشمات

دوباره دلم واسه غربت چشمات تنگه

دوباره اين دل ديوونه واست دل تنگه

آخه از تو خوندن ستاره ترانه هام

اسم تو براي من قشنك ترين آهنگه

بي تو يك پرنده اسير بي پروازم

با تو اما مي رسم به قله آوازم

اگه تا آخر اين ترانه با من باشي

واسه تو سقفي از آهنگ و صدا مي سازم

با يه چشمك دوباره منو زنده كن ستاره

نذار از نفس بيفتم تويي تنها راه چاره

آي ستاره آي ستاره بي تو شب نوري نداره

اين ترانه تا هميشه تو رو ياد من مياره

تويي كه عشقمو از نگاه من مي خوني

تويي كه تو تپش ترانه هام پنهوني

تويي كه هم نفس هميشه آوازي

تويي كه آخر قصه ي منو مي دوني

اگه كوچه صدام يه كوچه باريكه

اگه خونم بي چراغه،چشم تو تاريكه

مي دونم آخر قصه مي رسي به داد من

لحظه يكي شدن تو آينه ها نزديكه

با يه چشمك دوباره منو زنده كن ستاره

نذار از نفس بيفتم تويي تنها راه چاره

آي ستاره آي ستاره بي تو شب نوري نداره

اين ترانه تا هميشه تو رو ياد من مياره

دل من تو رو ميخواد

هر جاي دنيا كه باشي دل من تو رو ميخواد

اون ور ابرا كه باشي دل من تو رو ميخواد

تو برام كعبه عشقي،تو برام قبله حاجت

از تو خوندن با تو بودن،واسه من شده عادت

دل من تو رو ميخواد

دل من تو رو ميخواد

وقتي صداي پاي شب،رو تن من مي شينه

نگاه انتظار من،خواب تو رو مي بينه

تو خلوت تنهائيام،تو مهربون تريني

براي اين شكسته دل،پناه آخريني

دل من تو رو ميخواد

دل من تو رو ميخواد

هر جاي دنيا كه باشي دل من تو رو ميخواد

اون ور ابرا كه باشي دل من تو رو ميخواد

تو برام كعبه عشقي،تو برام قبله حاجت

از تو خوندن با تو بودن،واسه من شده عادت

دل من تو رو ميخواد

دل من تو رو ميخواد

ياس

يه روز يه باغبوني يه مرد آسموني

نهالي كاشت ميون باغچه مهربوني

مي گفت سفر كه رفتم يه روز و روزگاري

اين بوته ياس من مي مونه يادگاري

هر روز غروب عطر ياس تو كوچه ها مي پيچيد

ميون كوچه باغا بوي خدا مي پيچيد(2)

اونايي كه نداشتند از خوبيها نشونه

ديدند كه خوبي ياس باعث زشتيشونه

عابراي بي احساس پا گذاشتند روي ياس

ساقه هاشو شكستند آدماي ناسپاس

ياس جوون بعد اون تكيه زدش به ديوار

خواست بزنه جوونه اما سراومد بهار

يه باغبون ديگه شبونه ياس رو برداشت

پنهون ز نامحرما تو باغ ديگه اي كاشت

هزار ساله كوچه ها پر ميشه از عطر ياس

اما مكان اون گل مونده هنوز ناشناس(2)

                         " بیهوده تکرار "

دلم تنگ است، دلم میسوزد از باغی که می سوزد
نه دیداری ،نه بیداری ،نه دستی از سر یاری
مرا آشفته میدارد ، چنین آشفته بازاری
تمام عمر بستیم و شکستیم ،به جز بار پشیمانی نبستیم
جوانی را سفر کردیم تا مرگ،
نفهمیدیم به دنبال چی هستیم
                   
                                     عجب آشفته بازاریست دنیا
                                     عجب بیهوده تکراریست دنیا

چه رنجی از محبت ها کشیدیم ،برهنه پا به تیغستان دویدیم
نگاه آشنا در این همه چشم ،ندیدیم و ندیدیم و ندیدیم.
سبک بالان ساحل ها ندیدند،
به دوش خستگان باریست دنیا،
مرا در اوج حسرتها رها کرد،عجب یار وفاداریست دنیا،
                                     
                                   عجب آشفته بازاریست دنیا
                                   عجب بیهوده تکراریست دنیا

میان آنچه باید باشد و نیست
عجب فرسوده دیواریست دنیا
عجب خواب پریشانیست دنیا
عجب دریای طوفانیست دنیا
                                                                                                          
                             عجب آشفته بازاریست دنیا
                              عجب یار وفاداریست دنیا...

چشم زيباست وقتي كه پر از اشک باشد