تو كجـائي تو كجـائي؟؟؟؟؟؟؟؟

تو همون حس غريبي كه هميشه با مني

تو بهونه هر عاشق واسه زنده بودني

تو اميد انتظاري تو دلاي نااميد

مثل ديدن ستاره تو شباي ناپديد

چه غريبونه گذشتند جمعه هاي سوت و كور

هنوز اما نرسيدي، اي تجلي ظهور

با توام با تو كه گفتي: تكيه گاه عاشقايي

ميدونم يه دنيا نوري ساده اي بي انتهايي

مثل لالايي بارون ،تو كوير بي صدايي

تو خود عشقي ميدونم ناجي فاصله هايي

تو همون حس غريبي كه هميشه با مني

تو بهونه هر عاشق واسه زنده بودني

تو اميد انتظاري تو دلاي نااميد

واسه ديدن ستاره تو شباي ناپديد

عمريه دلم گرفته گله دارم از جدايي

غايب هميشه حاضر تو كجـايي تو كجـايي؟؟؟؟؟؟؟؟؟

*********

هر كس در شب ستاره داشت                 
و شب ها مونس تنهائيش بود
ستاره من هم تو بودي
تو كه تنها مونس تنهائيم بودي
كسي كه تمام دلتنگيم را برايش باز گو مي كردم
چه آسمانها وچه كهكشانهائي كه به ستاره من حسادت مي ورزيدند
شب دلتنگيم درست از آن زمان آغاز شد كه تو رفتي
رفتي براي هميشه
رفتنت همانند خزاني زود هنگام بود بر بهار دلم
تمام غنچه هاي دلم در اوج ناباوري ريخت
ريخت و پر پر شد
گلبرگ هايش را جمع كردم و با همراه عطر يادت
در گوشه از طاقچه اتاقم گذاشتم
تا ترنم آن هميشه اتاقم را خوش بو كند
تا از بوي خوش او قناري ام آواز سر خواند
هنوز هم تنها بهانه آواز قناريم
بوي خوش تو در فضاي دلم هست
اشك‌هائي كه از رفتن تو از چشمم سرازير شد
رو گوشه اي خلوت رفتم و ريختم
تا كسي ندونه كه دردم چيه
ولي آخرش نشد
و مثل يك آتشفشان خاموش كه روزي شعله اون
سر به آسمون مي كشه از دلم بيرون ريخت
و چيزي رو كه مدتها تو دلم نگه داشته بودم
و اون غم هجر تو بود همه فهميدن
براستي نمي دونم
چرا هميشه سرنوشت گل پژمرده شدنه؟؟
چرا سونوشت پروانه سوختنه ؟؟
چرا سرنوشت برگ ريختن و افتادنه ؟؟
آيا واقعا بايد سرنوشت آدم فراموش شدن باشه ؟؟!!
و سرنوشت دل هم هميشه بايد شكست باشه؟
نمي دونم خدا چي بايد بگم
شايد قسمت دل هم من شكستن بود
ولي خودت خوب مي دوني كه خيلي زود شكست
زموني شكست كه اصلا معني شكست رو نمي دونست
نمي دونست وقتي دلي شكست ديگه نمي تونه بلند بشه
مي دونيد
اون هميشه دوست داشت من بهترين باشم
دوست داشت كه جوري باشم كه بهم افتخار كنه
ولي هميشه طوري بود كهاون باعث افتخار من بود
آخه اون بهترين بود
ولي دست روزگار بهترين رو ازم گرفت
روزگار كاري كرد كه صداي قناريم دلگير بشه
ولي چيزي كه هست
و بارها و بارها گفتم اينه كه
هنوز هم اون بهترينه                        
 

     شكي دگرندارم,خنديدنم به زوراست نفرين به هرچه قسمت,چشم دلم چه كوراست

 بر دل گفته بودم,دل به كسي نبندد گوشي كه بشنود كو,اين دل چه بيشعوراست

هردم گريه كردم تا حد جان سپردن گويي دوا ندارد,چشم خد اچه كوراست

 ازعشق نااميدم,تا كي دلم بسوزد گويي غم توبا من,همزاد و جفت وجوراست

 دراسمان قلبم,ديگرستاره اي نيست تنها دعاي اين دل, يك مرگ سوت و كوراست

تنـــها بـــاش....!!!            

سعی کن هميشه تنها باشی٬چون تنها به دنيا آمدی و تنها از دنيا خواهي رفت دنيا خواهی رفت

بگذار عظمت عشق رادرک نکنی

چون آنقدر عظيم است كه هستي تو را در بر ميگيرد

سعی کن گرمی عشق را حس نکنی

تا معنای خاکستر شدن را احساس نکنی

بگذار خانه ی قلبت خالی از وجود هر بيگانه ای باشد

که اگر بيگانه ای در آن منزل کرد

به ويران های آن رحم نمی کند

اما اگر عاشق شدی.........

بخند....گريه کن......زندگی کن......قدم بردار

اما تنهای تنها برای يک نفر..

برای عشقت........برای عشقت .........يه عشق زيبا و دوست داشتنی ...... 

حرف دل                    

مي انديشم زندگي روياييست و بال و پري دارد به اندازه عشق....بيانديش اندازه عشق در زندگيت چقدر است؟در کجاي زندگيت است؟ ..دلم به حال عشق مي سوزد.چرا سالهاست کسي را عاشق نديدم؟.....مگر نمي دانيم براي هر کاري عشق لازم است  
  رهگذري آرام از کنارم مي گذرد و بدون حس عشق مي گويد : صبح بخير.... صدايش در صداي باد گم مي شود و به گوش قلبم نمي رسد.

  زمان مي گذرد و در انتهاي راه مي فهمي چقدر حرف نگفته در دل باقي ماند ,حرفهايي که مي توانست راهي به سوي عشق باشد.
  حرفهاي ناتمامي که در کوچه هاي بن بست زندگي اسيرند.ناگهان لحظه غربت مي رسد و تو در ميابي که چقدر زود دير شده.
  به تکاپو مي افتي...در غربت بيابان ,در کوچ شبانه پرستوها, در لحظه وصال موج و ساحل دنبال عشق مي گردي.
  دير شده خيلي دير.

  هر روز دوست داشتن را به فردا مي انداختي و حالا مي بيني ديگر  فردا يي وجود ندارد.
سالها چشمت را به رويش بسته بودي و نمي دانستي و يا شايد نمي فهميدي.
 امروز حرف حقيقت را باور مي کني ...اما افسوس که خيلي زودتر از انچه فکر مي کردي دير شده

                   آن كس كه لذت يك روز زيستن و عاشق بودن را تجربه كنه ،

                                    انگار كه هزار سال زيسته

                                                     و

                 آنكه امروزش رو قدر نميدونه ، هزار سال هم به كارش نمي آد...

اگه بگن يه روز واسه زندگي کردن فرصت دارين اگه اعلام کنن دنيا داره تموم ميشه تمام خطوط تلفن اشغال ميشه واسه دوستت دارم گفتن ها يعني در آخرين لحظات تازه به اون کسي که دوستش داريم ابراز علاقه ميکنيم

آرزو                             

هرچي آرزوي خوبه مال تو

         هر چي خاطره داري مال من

                   اون روزاي عاشقونه مال تو

                            اين شباي بيقراري مال من

                            منم و حسرت با تو ما شدن

                   تويي و بدون من رها شدن

         آخر غربت دنياست مگه نه

اول دو راهي آشنا شدن

تـــــــوووو نگاه آخر تو آسمون خونه نشين بود

        دل تو شكسته بود همه ي قصه همين بود

        مي تونستم با تو باشم مثل سايه مثل رؤيا

اما بيدارم و بي تو مثل تو تنهاي تنــــــــــــــــها