| تبليغات | X |
من در این دهکده عشق تو را می خوانم*
*وز پس آیینه ها نام تو را می بینم*
*در دلم عشق تو را می کارم*
*در سرم بوی تو را می فهمم*
*در نگاهم خم ابروی تو را می نگرم*
*در گلویم بغض تو را می شکنم*
*من در این دهکده عشق تو را می خوانم ...*
من گنه کردم تو بخشایش بکن
من گرفتارم تو آزادم بکن
سر به سودای تو دارم
من خرابم تو آرامم بکن
عشق كوتاهه خيلي كوتاه
ولي قصه اش طولانيه خيلي طولاني ، براي همينه كه
همه چيز تموم ميشه ولي اون مي مونه...
تراژدي يك عشق
درد بزرگي داشت ...
بزرگترين، ديوانه كننده ترين و مطلوبترين دردها،
درد عشق...
زندگي مي كرد و در تب توانسوز اين درد مي سوخت
و مي تپيد در بستر اشكها...
بخاطر درد بزرگي كه داشت و
يكوقت كه تصور مي كردند به خواب رفته است،
او ديگر در تب شعله ها خاكستر شده بود
او ديگر از آن خواب بيدار نشد،
مرده بود
بخاطر درد بزرگي كه داشت...
*******************************
نگاه تو
انعكاس صامت گرفتگي صداي يك فرياد است...
به من نگاه كن !
بگذار من
در سكوت صداي نگاه تو
تراژدي مرگ همه فريادها را
تجربه كنم...
*******************************
ای از عشق پاک من همیشه مست
من تو را آسان نیاوردم به دست
بارها، کودک احساس من
زیر باران های اشک من نشست
من تو را آسان نیاوردم به دست
در دل آتش نشستن کار آسانی نبود
راه را بر اشک بستن کار آسانی نبود
با غروری هم قد و بالای بام آسمان
بارها در خود شکستن کار آسانی نبود
بارها، دل به جرم عاشقی
زیر سنگینی بار غم شکست
من تو را آسان نیاوردم به دست
در به دست آوردنت
بردباری ها شده
بی قراری ها شده
شب زنده داریها شده
در به دست آوردنت
پایداری ها شده
با ظلم و جور روزگار
سازگاری ها شده
ای از عشق پاک من همیشه مست
من تو را آسان نیاوردم به دست
من دلم می خواهد
خانه ای داشته باشم پر دوست
کنج هر دیوارش
دوستهایم بنشینند آرام
گل بگو گل بشنو
هرکسی می خواهد
وارد خانه ي پر عشق و صفای من گردد
یک سبد بوی گل سرخ
به من هدیه کند
شرط وارد گشتن
شست و شوی دلهاست
شرط آن داشتن
یک دل بی رنگ و ریاست
بر درش برگ گلی می کوبم
روی آن با قلم سبز بهار
می نویسم ای یار
خانه ي ما اینجاست
تا که سهراب نپرسد دگر
خانه ي دوست کجاست؟
"میخوام ببینمت "
بنام آنکه میداند از کجا آمده ام و باز میداند که بکدام سو پروازم ادامه می یابد ...
در جائی دوردست که شاهد ستارگان بودم و نام دیگری داشتم و
اما ..
درین قلمرو رنج و درد نام و نشان تازه ای دارم ؛
" عاشق "
بنام شاه بی کاخ فرعون زده و بنده نوازی که بزرگترین فرمانش اینست ؛
" عاشقانه دوستم بدار ، همچون خودم .."
بنام تمثال جاودانه عشق ،
بنام تکتاز دشت بی بدیل یغما برده از سکوت زیبانواز فریادگر تنهائی ،
بنام آن بی ادعا که قرون شاهد این بی ادعائیش بود تا من یک آن صدایش کنم !!!
ببین دلم چقدر تنگ شده که روبروت بشینم و حرفام یکی یکی که نه ! همشون یهویی یادم
بره و زبونم بند بیاد که چی میخواستم از ته دل بی کینه ام برات بگم !
حال عزیز دلم چطوره ؟
معلومه با کدوم جمله از دست بی ذوقم در رفتی که با طومار طومار لغت نمیتونم
آرومت کنم ؟!!!
چرا رحمِت منو به آتیشِ خودآزاری میندازه ؟
چرا باورم رنگبندی از نوع این بیدلان گرفته بدست و تورو بیداد میکنه ؟
آخه فدات شم ! چی گفتم که اینهمه باید درد گم شدنتو اونم تو ثانیه هائی که همیشه
مثل نفس بودی و رگهای امیدمو مملو از خون سرخِ سبزینه بودنت میکرد ، احساس کنم ؟!
بیا دورت بگردم !
بیا دردت به جونم !
بیا آیه "خودآ"ئی بودنم !
بیا احساس سرخ طپیدنم !
بیا نقشینه پر رونق دل ساده بی پیرایه ام !
بیا فریادترین آغوش تنهائیهام !
بیا آشوبگر بی پروای دل بیقراران دلدار !
بیا منتهای جاده های ییلاقی تنها باتو بودن !
بیا ابرک بیقرار دل طوفانخیزم !
میدونی چرا دارم اینطور صدات میکنم ! میدونی ، درسته ؟
پس منو لابلای این بی ترانه ها جا نذار ،
میخوام دوباره ، همونجوری ، واسه حتی یکباره دیگه ...
میخوام ببینمت ،
میخوام ببینمت ،
میخوام ببینمت ،..
نمـي خــــــــوام بــــــــگم... 
....نمی خوام بگم که قدر یه دنیا دوستت دارم
..........چون دنیا یه روز تموم میشه.............
....نمی خوام بگم که مثل گلی
..........چون گل هم یه روز تموم میشه..........
....نمیخوام بگم که سیاهی چشمات مثل شبهای پرستاره اس
..........چون شب هم بالا خره تموم میشه.............
....نمی خوام بگم که مثل اب پاک وزلالی
..........چون اب همیشه که پاک نمی مونه............
....نمی خوام بگم که دوستت دارم
..........جون من که اصلا دوستت ندارم ....بلکه من عاشقتم............
...........چقدر سخته هر لحظه با تو بودن اما از تو دور بودن............
